Gdy będziesz w przedszkolu, na placu zabaw albo na zwykłym spacerze poszukaj wzrokiem czterech maluchów wieku od 2 do 4 lat. Popatrz na ich pełne radości buzie, na mleczaki błyszczące niewinną bielą podczas szerokiego szczerego uśmiechu i na ufną postawę wobec świata.

A teraz wybierz troje z nich. Troje dzieci, z których każde po powrocie do domu stanie się milczącą ofiarą przemocy domowej.

Przemoc wobec dzieci i młodzieży

W listopadzie 2017 roku UNICEF opublikował raport „Znajoma twarz. Przemoc w życiu dzieci i młodzieży”*. Druzgocącym wnioskiem płynącym z tego raportu jest to, że troje na czworo dzieci, czyli prawie 300 milionów maluchów z całego świata w wieku od 2 do 4 lat jest ofiarami przemocy fizycznej oraz psychicznej.

A jeśli zastanawia Cię, kto dopuszcza się przemocy na tak małych dzieciach, to pomyśl: z kim i gdzie dwu- i czteroletnie maluchy spędzają najwięcej czasu?

Tak. To jest jeszcze bardziej przerażające niż wcześniejsze liczby. Pierwszym miejscem, w którym mali ludzie spotykają się z przemocą jest właśnie dom, w którym powinny czuć się bezpieczne, w którym uczą się zasad życia społecznego i rodzinnego i w którym powinny na nich czekać miłość oraz akceptacja.

Miliony dzieci na całym świecie są ofiarami przemocy ze strony tych, którym najbardziej ufają: rodziców, opiekunów i członków najbliższej rodziny.

Kary cielesne na świecie

Obecnie tylko 60 krajów wprowadziło przepisy prawne zakazujące stosowania przemocy fizycznej wobec dzieci. W Polsce prawo do wolności od kar cielesnych zapisane jest w artykule 40 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej:

Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych.

W pozostałych krajach świata żyje ponad 600 milionów dzieci poniżej piątego roku życia, które pozbawione są ochrony prawnej:

I choć przepisy i zakazy nie powodują automatycznie, że dzieci przestają być bite, to jest to pierwszy krok do uświadomienia społeczeństwu, czyli każdemu z nas, że bicie dzieci jest złem. A gdy w głowie zacznie kiełkować ta świadomość, wówczas zacznie się ona przejawiać w czynach i codziennym traktowaniu najmłodszych bez stosowania przemocy.

Dlatego tak ważne jest, by nie chować głowy w piasek i nie zakładać, że skoro ja nie biję dzieci, to inni też tego nie robią.

Mówmy głośno o tym, że bicie dzieci jest złe,

że klapsy są złe,

że kary cielesne są złe.

A jeśli znasz kogoś, kto ma w tej kwestii wątpliwości, to zaproś go z krótką filmową wizytą do niezwykłego sklepu meblowego, który posiada w swojej ofercie bardzo ciekawe meble:

Wnioski z raportu UNICEF Familiar Face

  • Prawie 300 milionów dzieci w wieku 2-4 lata (czyli 3 na 4 dzieci) na całym świecie doświadcza przemocy ze strony swoich opiekunów; 250 milionów dzieci (około 6 na 10) jest karane przy użyciu przemocy fizycznej.
  • 176 milionów dzieci poniżej 5. roku życia (1 na 4) żyje z matką, która jest ofiarą przemocy ze strony partnera.
  • Blisko 130 milionów uczniów w wieku 13-15 lat (około 1 na 3) doświadczyły nękania ze strony kolegów (bullying).
  • 732 miliony uczniów w wieku 6-17 lat (1 na 2) żyje w krajach, w których kary cielesne w szkole nie są zabronione.
  • Co 7 minut, gdzieś na świecie, w wyniku aktu przemocy ginie młody człowiek. W samym 2015 roku zginęło ich 82000.
  • W USA wskaźnik zabójstw wśród czarnoskórych chłopców w wieku 10-19 lat jest 19 razy wyższy niż wśród białych chłopców.
  • Na całym świecie około 15 milionów dziewczynek w wieku 15-19 lat zostało zmuszonych do stosunku seksualnego.
  • Bazując na danych z 30 krajów, tylko 1% dziewcząt będących ofiarami seksualnymi otrzymało profesjonalną pomoc.

#ENDviolence

Raport A Familar Face. Violence in the lives of children and adolescents, z którego zebrałem powyższe informacje został opublikowany w listopadzie 2017, jednak do tej pory nie został opublikowany w języku polskim. Liczący 100 stron plik pdf w języku angielskim możesz pobrać za darmo z oficjalnej strony UNICEF, Można natomiast przeczytać streszczenie z centrum prasowego polskiego oddziału UNICEF.

* Tytuł raportu, a także napisy do filmu promującego kampanię #ENDviolence (SKOŃCZ z przemocą, STOP przemocy) są nieoficjalnym tłumaczeniem, wykonanym przeze mnie w celu przybliżenia tematu polskim odbiorcom.

Wszelkie prawa do filmu i raportu należą do UNICEF

PS. Na mnie ten film wywarł niezwykle silne wrażenie. Pokazał jak my, dorośli, potrafimy zakłamać rzeczywistość, udając że wszystko jest w porządku. Jeśli również zgadzasz się z jego przesłaniem, będę Ci wdzięczny jeśli udostępnisz i prześlesz linka swoim znajomym.

Zdjęcie: UNICEF

Spodobał Ci się ten artykuł? Udostępnij go innym. Dzięki poniższym przyciskom zajmie Ci to dosłownie chwilę.

Dzięki